Sitemap | Contact 
HOME   |  Aanbiedingen   |  Vloeren, badkamers & keukens   |  Tips   |  Bedrijfsinformatie
Tips
Advieshoek
 » Diversen
 » Pastalijm
 » Poederlijm
 » Voegmiddel
Onderhoud
 » Onderhoudtips
 » Tegelvloeren
Voerverwarming
 » Bypass
 » Optimizer
 » Voordelen
Agenda
01-02-2014 - aktie

 Laatste nieuws 



De tegelshowroom is per 01-10-2015 overgedragen aan een nieuwe eigenaar.

Voor het nabestellen van tegels kunt u nog steeds bij ons terecht; bel dan 06-53777213.

Met vriendelijke groet,

Hans Vermin.


 

Diversen

Vermintegelstudio In de praktijk van alledag worden de termen "hardheid" en "slijtvastheid" door elkaar gebruikt om aan te duiden in welke mate een vloertegel bestand is tegen slijtage.
Dat lijdt wel eens tot misverstanden, want in feite gaat het om twee verschillende materiaaleigenschappen.
Zo wordt de hardheid van een tegel bepaald volgens de methode van Mohs.
De heer Mohs bedacht ooit een manier om verschillende materialen te classificeren door ze over elkaar te krassen. Hij ontwierp zo een schaal van 1 tot 10 in oplopende hardheid. Talk, het zachtste materiaal, kreeg hardheid 1 en diamant, als hardste, kreeg de waarde 10.
Daartussen liggen alle andere materialen. Zand bijvoorbeeld heeft de waarde 7. Voor het glazuur van vloertegels zien we meestal waarden van 5 en 6, soms 7. Zand op een tegelvloer leidt dan ook vroeger of later altijd tot slijtage! Simpel, omdat zand harder is dan glazuur.

Om inzicht te krijgen in de mate van slijtvastheid, hebben we onvoldoende aan de Mohs-hardheid. Daarom werd de zogenaamde PEI-test ontwikkeld, die een betere indicatie geeft.
In een speciale machine worden roterende slijtbewegingen gemaakt op proefstukjes van een tegel. Naarmate er meer rotaties plaatsvinden, zal er meer slijtage optreden, uiteraard afhankelijk van de resistentie van de tegel.
Na het roteren wordt de slijtage visueel beoordeeld onder geconditioneerd licht. Zo ontstaat de alom bekende groepsindeling van I,II,III,IV (V bestaat officieel niet, maar is een door de fabrikanten bedachte marketing- en verkooptruc).
Hiermee kan in redelijke mate inzicht verkregen worden in de toepasbaarheid van tegels. Het blijft echter een indicatie!
Bovendien is het een nadeel dat de slijtstukken onder geconditioneerde (altijd eerlijke) omstandigheden bekeken worden. Immers, in een woonkamer gelden die eerlijke omstandigheden niet!
Het licht daar verschilt in de ochtend, middag en avond en daarmee ook de mate waarin men de slijtage kan waarnemen. In het geconditioneerde lichtkasje is soms niks te zien, maar vervolgens bij de consument thuis wel!

Volgens de Pei-test kan de tegel in zo`n geval goed zijn, maar in de praktijk blijkt hij optisch soms tòch minder te voldoen!
De Pei-test blijft desondanks de meest betrouwbare indicatie, zeker in combinatie met de schaal van Mohs (krasvastheid ten opzichte van bijvoorbeeld zand) èn als deze gekoppeld wordt aan het praktisch inzicht (op een wit overhemd zie je immers ook meer dan op een bont overhemd) van de adviserende verkoper.
Het verdient daarbij aanbeveling het verwachtingspatroon van consumenten te matchen met de beschikbare PEI-norm en het praktisch inzicht van de verkoper.
Dat voorkomt wederzijdse misverstanden. Zeker blijft dat alles slijt en zeker is ook dat je niet alles even snel ziet. Dit blijft afhankelijk van het design van de tegel, het licht in het vertrek en de wijze van beoordelen en waarderen door de consument.
Zeker is wel dat een tegelvloer het minst gevoelig is ten opzichte van andere vloerbedekkingen voor wat betreft slijtage.